Οι μεγάλοι κρατήρες πρόσκρουσης εκθέτουν βαθύ βραχώδες υπόστρωμα. Μετά τον σχηματισμό της παροδικής κοιλότητας, ο πυθμένας του κρατήρα ανασηκώνεται και σχηματίζει μια μόνιμη ανασηκωμένη δομή, που είναι τυπικά ισοδύναμη με περίπου το 10 τοις εκατό της διαμέτρου του κρατήρα.

Ένας κρατήρας διαμέτρου περίπου 70 χιλιομέτρων όπως αυτός μπορεί να σηκώσει και να εκθέσει βραχώδες υπόστρωμα το οποίο είναι περίπου 7 χιλιόμετρα πιο χαμηλά σε υψόμετρο πριν την πρόσκρουση. Οι πιο βαθιοί βράχοι είναι συνήθως πιο παλιοί και στον Άρη οι παλαιότεροι βράχοι είναι οι πιο ενδιαφέροντες επειδή είναι πιο πιθανόν να έχουν αλλοιωθεί από νερό και να μας παράσχουν στοιχεία για αρχαία περιβάλλοντα και διαδικασίες.

Αυτή η εικόνα αποκαλύπτει καλές εκθέσεις βραχώδους υποστρώματος με ποικίλους τύπους βράχου (όπως φαίνεται από χρώματα και υφές).

Μετάφραση στα ελληνικά: Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος